5.png
De Winterboeken van de Margriet

Biografie: Dixhoorn

Dixhoorn, Frits van is geboren in Breda 17-03-1927 en overleden op 22-09-2001.Hij trouwde in 1958 met Henny Verschuren, zij overleed in 1971 en liet vier kinderen achter. Frits hertrouwde in 1972 met Tonnie van Oosterhout, zij kregen samen nog twee kinderen. Na de HBS vertrok hij naar Amsterdam. Hij begon als leerling-journalist bij het Haarlems Dagblad en werkte een aantal maanden bij uitgeverij Querido. Frits zijn grote passie was het circus, hij heeft in zijn jonge jaren veel door Europa gereisd om circussen te bezoeken. Hij schreef stukken voor o.a. De Stem, De Groene, NRC Handelsblad en “De Piste”, het maandblad voor de club van Circusvrienden Nederland. In de jeugdbladen “Poes”, “Kris Kras”, “Doe Mee”, “Jeugdjuweel” en “Vakantieboeken” waren eveneens zijn verhalen te vinden. Zijn activiteiten waren ook circusdirecteur Jos Mullens opgevallen. Mullens vroeg hem om als perschef bij zijn circus te komen werken. Dat was in 1952 met als hoogtepunt de bruiloft van Jose Mullens en Henry Strasburger. Er was zoveel publiciteit rond dat huwelijk, langs de straten stonden de mensen rijen dik om het circussprookje te kunnen bewonderen. In dat jaar heeft hij met zijn vlotte en romantiserende stijl van schrijven zijn netwerk in het circus en de journalistieke wereld goed uit kunnen breiden. Het circusleven voor en achter de schermen heeft hij van nabij meegemaakt. In datzelfde jaar verschijnt zijn eerste circusboek Sarrasani komt! In 1953 verscheen het Circusboek voor de Jeugd, vooral dit boek heeft bij veel kinderen de belangstelling en de passie voor het circus bijgebracht.


Circusboek voor de jeugd met omslag van F. Wijnand/ Speel dan circus met tekeningen van F. Wijnand

Zijn historische kennis van het circus heeft hij zijn leven lang uitgedragen, er zullen nog acht circusboeken van zijn hand volgen. In 1956 Pas op Pondelli! en Speel dan, Circus. In 1957 De Leeuw van Kralingen en Circusoompje en het Super-Circus. Frits deed in Amsterdam de opleiding Marketing en Reclame en werd lid van het Genootschap voor Reclame. In 1977 kwam het circusboek Braaf Bravo Bravour uit. Hij ontving in 1999 de Erepenning van de club van circusvrienden als waardering voor het vastleggen van de circushistorie. Er is geen schrijver – ook niet in het buitenland – die zoveel circusboeken op zijn naam heeft staan als Frits. In het voorjaar van 1988 ging hij met vervroegd pensioen. Hij schreef het boekje Als het circus komt in 1989 en was druk met de Stichting A Propos Circus, die hij in 1990 samen met zijn vrouw Tonnie had opgericht.


A Propos Circus (Wilke Henny, Gleich 1990), Van Bever een Circus om van te houden (1993), ‘t Hoefke een dorp speelde circus (1995) en zijn laatste boek Circus Herman Renz de lichtjes blijven branden schreef hij in 1998.

(met dank aan Tonnie van Dixhoorn)